1 jaar zonder internet & mobiele telefoon

Mijn vrienden op Facebook wijzen me op alle leuke feestjes, met een simpel sms'je bereik ik wie dan ook binnen een paar seconden en de hele wereld ligt aan mijn voeten dankzij Google. Dan vraag ik me af hoe al die mensen dat nog niet zo heel lang geleden zonder hebben kunnen doen. Begin jaren '90, het stenen tijdperk zeg maar.

Ik kan natuurlijk mijn oren laten hangen naar mensen die zeggen dat vroeger alles beter was. Boekjes lezen van boze professoren die stellen dat we lijden aan concentratiegebrek, socialmediagekte of infobesitas. Of ik kan me juist aansluiten bij de twitterbrigade, alles van Apple verafgoden en gaan kwijlen bij elke nieuwe iPhone-app.

Maar wat weet ik nou echt als ik het niet zelf eerst ondervind? Het leven anno nu offline. Een jaar lang, omdat een week of een maand teveel op een vakantie zou lijken. En tijdens het jaar zet ik mijn normale leven, zoals ik dat nu met internet en mobiel heb, gewoon voort.

Waarom zou je me volgen?

Niet iedereen heeft de luxe om zo'n groot persoonlijk onderzoek uit te voeren. Maar stiekem ben je wellicht wel benieuwd? Hoe gaat dat dan? Met vrienden afspreken, op de hoogte blijven, contact houden, dingen opzoeken, bereikbaar zijn voor klanten, je inschrijven voor tentamens, noem het allemaal maar op. Ik ga het voor je uitzoeken en zal mijn volgers per brief op de hoogte houden.

Adopteer je eigen Fred Flintstone, zo moet je het zien. Voor maar 10 euro kun je me een jaar lang volgen.

Wat krijg je er voor terug?

10 euro
- Elke maand een brief met mijn belevenissen

20 euro
- Elke twee weken een brief met mijn belevenissen

50 euro
- Elke twee weken een brief met mijn belevenissen
- Uitnodiging boekpresentatie/bramoffline event
- Speciale uitgave boek

100 euro
- Elke twee weken een brief met mijn belevenissen
- Uitnodiging boekpresentatie/bramoffline event
- Speciale uitgave boek
- Je kan me dingen uit laten zoeken (handig voor bijv. communicatieprofessionals)

Is dit al eens eerder gedaan?

Ja en nee. Het idee om offline te gaan is niet nieuw. Zo heeft in Nederland internetondernemer Jim Stolze het al eens een maand gedaan en een boek erover geschreven in 2009. Ook is er recentelijk een documentaire op Nederland 3 verschenen met een groep mensen die een week offline gingen.

In het buitenland is het ook al verscheidene malen geprobeerd. Zo had de New York Times in 2010 het 'unplugged' project waarbij ze mensen vroegen voor een bepaalde tijd offline te gaan. Een werkloze moeder uit Boston heeft het een jaar volgehouden, een familie in Sillicon Valley eveneens, in Australië leefde een moeder met haar drie tienerkinderen een volledige winter zonder moderne technologie, de Duitse journalist Alex Ruhle, geboren 1969, probeerde het succesvol een half jaar uit en überhaupt leeft nog maar een derde van de aardbewoners met internet.

Over mensen die zonder mobiele telefoon leven heb ik diverse publicaties kunnen vinden. Zoals een korte reportage van de Humanistische omroep over een jonge Nederlandse man die besloot zonder mobiele telefoon te gaan leven, een artikel in de Metro over mobielloze Nederlanders naar aanleiding van het langzaam verdwijnen van de telefooncel en een stuk in Businessweek waar verschillende Amerikanen, waaronder een tandarts, een journalist en een ondernemer, stellen dat het leven zonder mobiel een verademing is. Communiceren doen ze wel per e-mail.

Al deze projecten hebben raakvlakken met wat ik ga doen. Het verschil zit 'm denk ik in de unieke combinatie. Ik ben jong en van een andere generatie dan de Duitse journalist. Mijn generatie was op de middelbare school al volop online. Ik kan in een jaar niet ontsnappen aan de dagelijkse realiteit, zoals ik een weekje of een maand wel kan. Ik kan er niet omheen plannen, want anders dan de moeder uit Boston of de familie uit Sillicon Valley doe ik dit project in mijn eentje in een studie- en werkomgeving die nog volop online is.

trefwoorden: Cultuur / Ethiek / Ict + overheid / Jeugd / Leefomgeving / Media /